BONFIRE'S FANTASY KING OF KINDNESS

Jan, Iris, Naomi en Melissa
over

"TOBY"

Duiven, februari 2008.

In september 2006 hebben wij onze lieve kat Mowgli, na een half jaar dokteren, laten inslapen. Het was een zogenaamde binnenkat, die zijn lekkere luie leven vertoefde binnen onze tuingrenzen. Heerlijk beest en wat is het dan een gemis als zo'n diertje er niet meer is...

Al gauw waren wij het er dan ook over eens dat er weer een diertje bij moest komen. Gewoon voor de gezelligheid, maar ook voor onze twee dochters. Een kat wilden wij niet meer en een knaagdier of een vogeltje..... nou, nee. Wij wilden toch een diertje waar je wat mr mee kunt, zeg maar. Dus, nou ja, toen kwamen wij uit bij een hond. De volgende hamvraag volgde; wt voor een hond? Hij moest mee kunnen op de fiets, dus dan ligt een klein ras voor de hand. Na wat surfen op het internet stuitte ik op een foto van een super leuke hond, klein maar stoer; helemaal te gek. Een havanezer... echt nit van gehoord! Maar wel helemaal leuk! En na de rasbeschrijving gelezen te hebben was ik helemaal overtuigd... dit is 'm!

 

Een poosje later had ik contact opgenomen met Sigrid, om te vragen of ze eventueel nog een pupje hadden uit het nest van 21 november, maar helaas. Toch mailde ze mij in december met de vraag of wij toch nog genteresseerd waren, aangezien ze een afzegging had gehad. Dus wij p naar Balkbrug.... Eenmaal aangekomen werden wij vrolijk en luidkeels begroet door al dat harige gespuis, geweldig! Vervolgens werden wij voorgesteld aan de twee kandidaten en ons oog viel gelijk op het reutje.
 

 Jan was al meteen overtuigd, maar ik was op dat moment in mijn hoofd al een stapje verder.... zindelijkheidstraining..... opvoeding.... Tja, alles zou op mij aankomen, dus dat is een goede overweging wel waard! Toch de knoop maar doorgehakt en de sprong in het diepe gewaagd!

De eerste tijd was behoorlijk intensief, vooral met twee kleine kinderen erbij. Het zindelijk maken, opvoeden, noem maar op; dat kost heel veel tijd en energie! En ik heb wel eens mijn twijfels gehad, maar het is allemaal goed gekomen. Sterker nog, ik geloof niet dat er een lievere hond bestaat dan Toby. 
Hij heet officieel King Of Kindness en dat heeft hij mr dan waar gemaakt!

 

Toby is nu alweer ruim een jaar bij ons, onvoorstelbaar, wat vliegt de tijd! Hij is inmiddels al helemaal ingeburgerd en we kunnen hem dan ook niet meer missen. Hij heeft de puppycursus en de cursus voor gevorderden met glans doorlopen en we gaan in het voorjaar weer verder met of een gehoorzaamheidscursus of behendigheid, want hij vindt het z leuk om te leren en te werken! 
Hoewel hij het in het begin wat l te gezellig vond op het oefenveld en hij, bij het afdoen van de riem, zijn kans meteen waarnam en onophoudelijk rondjes bleef rennen door het gras! Tja, daar sta je dan met je goede gedrag... Maarrrr, dat is allemaal goed gekomen, want hij luistert nu gewoon hartstikke goed! Ook apporteren vindt hij helemaal geweldig! Dan springt hij achter zijn piepbeestje aan als een lammetje in de wei, met vier poten van de grond! Prachtig! 

 

Maar soms heeft hij wat teveel vaart en moet hij afremmen en dan zie je zijn achterkant naar boven veren, net als in een tekenfilm. En zoekspelletjes, oh, daar kun je 'm helemaal gek mee maken. Daar kan hij toch druk mee zijn... vooral omdat hij ab-so-luut geen speurhond is! Hij loopt er eerst 660 keer aan voorbij en je moet 'm er bijna met de neus op drukken, maar blij dat hij is als hij het dan toch heeft gevonden! Helemaal super!!!

 

Meegaan op de fiets, daar wordt hij ook helemaal hieper de pieper van; hij staat als eerste bij de fiets omhoog te veren. En als hij eenmaal in z'n mandje zit, dan volgt nog de discussie tussen de meiden die beiden op het voorste zitje willen, het dichtst bij Toby... Waar Toby echter een bloedhekel aan heeft is regen... oh, hij is zo bang om natte voetjes te krijgen.... WATJE! Met een grote boog loopt hij om de plassen heen en zit hij je met een beschuldigende blik aan te kijken van "Moet dit nu cht?!" Toch dacht hij onlangs dat hij net zover kon springen als een hond die drie keer zo groot is als hij.... PLONS.... midden in de sloot! Hij blf maar schudden.... brrrrr....


Zijn vacht vergt natuurlijk ook de nodige aandacht en dat moet je ook echt wel bijhouden! In het begin moet je wat vaker kammen, maar nu volsta ik het wel met twee keer per week. Toby heeft ook nog eens een hele volle vacht, die ik met enige regelmatig moet uitdunnen, anders is er gewoon geen doorkomen meer aan. Ik laat zijn vacht ook niet helemaal doorgroeien, gewoon omdat ik hem dat niet zo mooi vind staan en uit hyginisch oogpunt. Dus als ik al die haren weer eens helemaal zat ben, dan knip ik er gewoon weer een stuk vanaf. Net zo makkelijk!

 

In de auto mee, dat is ook een feest en ook daar zit hij weer als eerste in ! Het is gewoon zo'n gemakkelijke en bovenal veelzijdige hond; hij vindt alles leuk en goed. Ga je drie keer daags een blokje met hem om, dan vindt hij dat prima. Wat jij wil, zie je hem denken. Maar ga je nou bijvoorbeeld een flinke boswandeling maken, dan vindt hij dat natuurlijk helemaal geweldig en heeft hij een onuitputtelijk uithoudingsvermogen. Je ziet hem dan gewoon genieten en dat is een feest voor hond n baas!

 

Kortom, een SUPERHOND!!!


Vriendelijke groeten van Jan, Iris, Naomi, Melissa en natuurlijk onze Toby

 

 

Terug naar Galerij

Free counter and web stats