BONFIRE'S FANTASY SYMPHONY SIN

Fam. de Bruin 
over

"Symmie"

Onze dochter wilde al jaren een hond. Na goud vissen en tamme ratjes wilde ze toch wel graag iets waar ze mee kon knuffelen en spelen. Op dat moment zat ze in de eerste klas van het middelbaar onderwijs en was het de vraag of ze VMBO-TH zou doen of HAVO. Dus hebben we haar een uitdaging gegeven – als ze HAVO zou halen na het tweede jaar zou ze van ons een hond krijgen. Maar met de restrictie dat het ras uitgezocht moest worden in overleg met mijn vrouw. Ons gezin had nog geen hond gehad, dus verschillende afleveringen van Cesar Milan gekeken, boeken gelezen en rond gevraagd. Het was duidelijk dat het een kleinere hond moest zijn, niet te veel mocht verharen, niet te veel mocht blaffen, niet te veel naar hond ruiken en goed met iedereen moest kunnen omgaan. Na de nodige research kwamen we uit op het, voor ons, onbekende Havanezer ras. Deze voldeed aan alle eisen en viel in goede aarde bij mijn vrouw en dochter.

Afijn, 2 jaar later had mijn dochter het voor elkaar en kon ze een HAVO opleiding volgen, en dus moesten we aan de bak om een fokker te vinden die ze had. Ook hier weer wat research gedaan en zijn we uitgekomen bij Sigrid. We waren al ruim van tevoren in contact geweest met Sigrid om een van het nestje te reserveren. En daar ging een lange tijd overheen voordat het dan eindelijk zo ver was.

De pup kreeg als naam Symphony Sin. Mijn dochter houd van muziek en ik ook dus hebben we besloten de naam niet te veranderen, maar natuurljk is haar roepnaam wat korter, nl. Symmie. Symphony werd op dezelfde dag geboren als mijn dochter. Ondanks het feit dat kleur niet van belang is (het gaat erom of het karakter bij je past), hadden we toch ons oog laten vallen op de rood/bruine pup (Symphony) voordat we voor we de pups voor het eerst mochten zien. Symphony kwam ook als eerste naar mijn dochter toe, dus die was meteen verkocht. Natuurlijk zijn dat toevallen, maar misschien ook een beetje “voorbestemd”/karma...

In ieder geval hebben we Symphony nu ruim een half jaar en is ze helemaal aan ons gewend, en nog belangrijker, wij aan haar. Zindelijk maken ging eigenlijk heel gemakkelijk, ze luistert goed en is ook goed te trainen. Ze is nog steeds wat bang voor andere honden, maar dat gaat nu ook steeds beter. Met mensen heeft ze geen problemen en zoals ik al een keer heb horen zeggen zal ze bij een inbraak kwispelend de zaklantaren voor de inbreker vasthouden en helpen bij het wegdragen van de buit.

Ze is ontzettend lief, heel aanhankelijk en voldoet in werkelijkheid ook aan onze van te voren gestelde eisen. Onze bedenkingen die we in het begin had over het hebben van een hond zijn gesmolten als sneeuw voor de zon, en zo ook onze harten voor Symphony.



 


 

 



Terug naar Galerij

Free counter and web stats